27/7/2012 Halverwege

Vandaag ben ik precies halverwege mijn verblijf in Ethiopië. Nog twee weken stage en één week reizen te gaan. Heimwee heb ik nog niet: het eten is lekker (op enkele teleurstellende maaltijden na), de mensen zijn vriendelijk, mijn slaapplaats is oké en mijn stage is interessant. Een pak Belgische frieten zou er weliswaar goed ingaan, maar dat is zeker niet genoeg om nu al mijn koffers te pakken.

Ethiopische jongen en zijn paraplu

In het ziekenhuis zijn de afgelopen week drie tweelingen geboren, naast een hele reeks singeltons uiteraard. Heugelijk nieuws staat hier jammer genoeg altijd in contrast met minder aangename gebeurtenissen. Vandaag nog hebben we op de consultaties een blaascarcinoom en een hepatocellulair carcinoom moeten diagnosticeren, diagnoses die in een land als België vaak geen goede prognose hebben en hier al helemaal niet. Ik heb hier ook al twee kinderen zien geboren worden met ernstige congenitale afwijkingen: extrophia vesicae en gastroschisis. Het kind met extrophia vesicae overleed kort na de geboorte. Het kind met gastroschisis hield het bijna een week vol, maar is intussen ook overleden. De moedersterfte in het ziekenhuis is ongeveer 1 op 300 bevallingen. En dan zijn er nog de vele ogenblikken waarop je in België vanalles had kunnen doen, maar hier in Ethiopië alleen een suboptimale oplossing voorgeschoteld krijgt omdat er gewoonweg niet genoeg middelen (geld én kennis) zijn. Dit zijn de alledaagse frustraties wanneer je in een Ethiopisch ziekenhuis werkt.

Gelukkig zijn er genoeg ongecompliceerde zwangerschappen en goed afgelopen ingrepen ter compensatie.