De afgelopen drie dagen heb ik Lalibela bezocht. De stad is gekend voor haar uit de rots uitgehouwen kerken uit de twaalfde eeuw. Die staan op de Unesco-werelderfgoedlijst. En dat is meer dan terecht. Het is er echt prachtig! Daarom ben ik ook erg blij dat ik voldoende tijd genomen heb om het allemaal in mij op te nemen. Er zijn elf kerken in het totaal en ik heb ze twee keer volledig bezocht, één keer met gids en één keer zonder. Zeker als je ze alleen bezoekt, voel je je als Indiana Jones want de kerken zijn verbonden door een wirwar van gangen en er zijn veel verborgen hoekjes en kantjes. Je kan er echt in verdwalen! De aanwezigheid van de priesters maakt de ervaring des te authentieker. Al hou ik er persoonlijk niet zo van dat je al om 6u gewekt wordt omdat dan de mis begint. Maar ja, Ethiopiërs zijn nu eenmaal zeer gelovige mensen, en in Lalibela zijn ze het nog meer dan elders in het land.
Lalibela is ook echt prachtig gelegen, zoals ik op dag 2 van mijn verblijf kon ontdekken. Op die dag maakte ik de wandeling naar Asheten Maryam. Dat is een rotskerk die nog ouder is dan de kerken in Lalibela en op de top van een berg gelegen is. De kerk is mooi maar niet indrukwekkend; het landschap is daarentegen meer dan de moeite. Op de top was het helaas te mistig om te kunnen genieten van het uitzicht, maar iets lager kon ik genieten van een spectaculair bergpanorama.
Ik heb de afgelopen dagen dus veel gewandeld en veel ontdekt. Zo veel dat ik vier blaren opgelopen heb. Nu leg ik dus mijn arme voetjes te rusten op de sofa van een goede vriendin in Addis Abeba. Nog drie dagen en ik ga naar huis.
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen